شب شد. یک شب سرد سرد...! چراغ پی سوز خونه های شهر یکی یکی خاموش شدند و شهر ذره ذره تاریک تر!

" ای وای باز شب شد !سرد شد! تاریک شد...!" این صدای خسته ونگران سنگ فرش کوچه بود که هر روز زیر پای آدمای عجول شهر لگد می خورد و با هر قدم صدای ناله اش به هوا بلند می شد " تق تق تق...آقا صبر کنید...آهای خانم یه دقیقه وقت دارین؟...کوچولو یه لحظه وایسا کارت دارم..." همه صداشو می شنیدن اما همه عادت کرده بودن، انگار واقعا نمی شنیدن!؟!؟

سنگ فرش هر روز مردم رو صدا می زد و می خواست بهشون بگه! اما اونا بی توجه به فرش زیر پاشون فقط با عجله عبور میکردن.

 " تق تق تق " گوش کن ! صدای پای کسی میاد، اما این بار خیلی آروم تر!!!پیرمردی چراغ به دست نزدیک تیر فانوس وسط میدون شد و به آرومی شعله ای رو داخل فانوس فرو برد . بلافاصله چراغ روشن شد. نور شعله ی لرزان داخل فانوس به سنگ فرش تابید. دل سنگ فرش گرم شد. لبخندی به چهره چروک پیرمرد پدیدار شد .آه خنده پیرمرد مثل توده ی ابری کوچک در هوا ناپدید شد. پیرمرد برگشت ودوباره  به دل سنگ فرش هراسی افتاد؛ نکنه فردا صبح بازم وقتی نور این چراغ لابلای نور خورشید محو می شه و مردم غرق نور می شن، باز فراموش کنن که اگه همین نور کوچیک، توی دل شب های تاریک به دادشون  نرسه چی میخواد  بهشون قدرت دیدن بده؟ و همیشه پیرمردی نیست که اونو روشن کنه !...

ساعتی بعد باز هم نور صبح چشم مردم رو کور کرد و مردم مثل همیشه صدای سنگ فرش رو نشنیدن...  

شب شد. یک شب سرد سرد...! و شب ماند و پیرمرد نیامد...

از دیروز پیمان غدیر تا ما دست به دست شد.

و بانگ منادیان دهان به دهان به گوشمان رسید.

و مهر امیر علیه السلام تا قلبهامان سینه به سینه جریان گرفت.

این بار وقت وفای ماست.

و این دستان بیعت مهدی است

و امروز غدیر . . .

وقت است که دلدادگان مهدی علیه السلام دلباختگان خدمت او شوند.

وقت است که آستین نصرتش بالا زنند و حلقه غلامیش به گوش آویزند.

وقت است که لحظه لحظه پیگیر رضایتش باشند اما :

شرمگین و بنده وار

ترسان و امیدوار

خالص و بی آلایش و بیدار . . .   

حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرمایند:

آن روزی که خداوند به ما اجازه دهد و منع خود را از ظهور ما بردارد حق در زیباترین لباس ها و روشن ترین نشانه ها به مردم نشان داده شده بر همگان آشکار خواهد شد و اساسا حق و حقیقت خود معرف خویش خواهد بود ( لکن چه باید کرد؟) اکنون باید در برابر قضا و قدر الهی و اراده توانایش تسلیم و به انتظار توفیق از جانب ذات پاکش بود.

Imam Mahdi (aj) said:

And when, Allah grants me the permission of advent, the truth & reality will reveal in the best & brightest way to all people Truly,the truth will introduce itself, but what should we do? we should summit to His command & be pleased with His decree. We should await for His blessing.